کدام مؤسسات مهاجرتی قابلاعتمادند؟

با گسترش تمایل جمعی به مهاجرت و تجربهٔ زیست در کشوری دیگر، سالانه بر شمار مؤسسات و دفاتری که خدمات مهاجرتی ارائه میدهند نیز افزوده میشود. از سویی، واگذاری امور مهاجرتی به مؤسسهای کارا و باتجربه میتواند به تسهیل و تسریع روند بینجامد و باری از دوش متقاضی بردارد اما از دیگر سو، افتادن در دام مؤسسهای غیرقانونی، بدسابقه یا به هر نوع غیرتوانمند، خود میتواند بر مشکلات و مصائب متقاضی بیفزاید، هزینههای بیشتری بر دست فرد بگذارد و مسیر نیل به سر منزل مقصود را بر او طولانیتر و چه بسا دستنیافتنی جلوه دهد. تیم تولید محتوای کاریابی خارجی ملل در این مقاله درصدد برآمده است تا شما را با راه و روشهای شناسایی مؤسسات معتبر آشنا کند.
۱.قانونی بودن فعالیت مؤسسه:
منطقیترین و در عین حال، سادهترین راه بررسی این مسئله، توجه به مقولهٔ مجوزهاست. سایت ادارهٔ کل بورس و اعزام دانشجویانِ سازمان امور دانشجویان با ارائهٔ «لیست مؤسسات مجاز اعزام دانشجو» و سایت اصکابا، انجمن صنفی کارفرمایی دفاتر مشاغل شغلی و کاریابیهای بینالمللی ایران در «لیست کاریابیهای مجاز» خود، به شما در این زمینه یاری میرساند. افزون بر اینها، سایت اتاق بازرگانی و وزارت کار و تعاون نیز قابلبررسی هستند.
۲.وجود فیزیکی مؤسسه:
یک مؤسسهٔ معتبر و باسابقه، حتماً دفتر کار رسمی و چه بسا شعبههای پیوستهای دارد و به یک صفحهٔ اینستاگرامی محدود نمیشود. بنابراین اگر مؤسسهای از پذیرش حضوری متقاضی، طفره میرود؛ اولین زنگ خطر به صدا درمیآید.
افزونبر این، شما با حضور در مؤسسه، میتوانید از نحوهٔ تعامل کارکنان و دیگر متقاضیان به برآوردهایی سودمند در این خصوص دست یابید.
۳.ارائهٔ مشاورهٔ تخصصی و مناسب هر یک از متقاضیان:
نه مهاجرت کردن، تجویز مناسب برای زندگی همهٔ افراد جامعه است و نه هر نوع مهاجرتی، مناسبِ همهٔ افراد واجد شرایط مهاجرت است. بدون شک، آن دسته از مشاورانی که به هر طریقی، در تلاش برای اقناع مراجعان جهت مهاجرتند، قابل اعتماد نیستند. یک مشاور حرفهای، پس از بررسی رزومهٔ فرد؛ روشهای ممکن را برای او متصور میشود و بهترین طریقه، یا طریقههای متناسب با شرایط فرد را به او پیشنهاد میکند، نه لزوماً هر گونه رفتن، هر کجا رفتن و هر چه زودتر رفتنی!
۴.ارائهٔ روش قانونی
روشهای خطرپذیری چون پناهندگی، غیرقانونیاند. بنابراین موسساتی که چنین روشهایی را پیشنهاد میکنند نیز غیرقابلاعتماد و عموماً غیرقانونی هستند.
۵.سنجش اعتبار محیط کار یا آموزش در کشور مقصد:
مؤسسات کاریابی و مهاجرتی، برای کسب ویزا، به تبعِ نوع ویزای موردتقاضا، به مراکز شغلی یا تحصیلی متفاوت و متعددی درخواست میدهند. لازم است که متقاضیان در کنار واگذاری امور به مؤسسهٔ طرف قرارداد، بهشخصه نیز در خصوص محیط مربوطه جستوجوی اطلاعاتی کنند.
۶.توجه به حدود فعالیت مؤسسات:
به طور معمول و بنا به تجربه، آن دسته از مؤسساتی که به طور متمرکز در حوزهٔ یک یا چند کشور مشخص فعالیت میکنند، نسبت به دفاتری که برای مهاجرت به کشورهای متعددی اقدام مینمایند؛ حرفهایتر و با کشور مقصد آشناترند. داشتن مراکز آموزش زبان و شعبههایی در داخل کشور و کشورهای مقصد نیز از مواردیست که بر اعتبار و تخصص یک مؤسسه میافزاید.
۷.توجه به مفاد قرارداد:
لازم است که متقاضیان مفاد قرارداد خود را به دقت مطالعه نمایند و به ویژه نسبت به ابعاد مالی آن واقف باشند. مقایسهٔ مبلغ قرارداد با شرکتهای مختلف و امکان پرداخت اقساطی و بنا به پیشبرد مراحل کار، در این میان از عوامل مهم است. همچنین یک قرارداد منصفانه، قراردادیست که تمام هزینههای روال مهاجرتی مدنظر را شامل شود، نه این که متقاضی موظف باشد افزون بر مبلغ قرارداد، هزینهٔ مراحل مختلف مثل نوبت سفارت، ترجمه و… را نیز بپردازد.
۸.بررسی سوابق مؤسسه:
متقاضیان میتوانند با بررسی نمونه پروندههای موفق مؤسسات و در صورت امکان، برقراری ارتباط و آشنایی با کلاینتهای سابقی که اکنون در کشور مقصدند؛ به اطمینان بیشتری در خصوص تصمیم خود دست یابند.
۹.آشنایی با مدیر مؤسسه:
به طبع مشخص بودن هویت مدیر مؤسسه در وب سایت و صفحات مجازی آن مؤسسه، نسبت به عدم آن، عامل اطمیناندهندهایست.
۱۰. وقوف اطلاعاتی و بهروزبودن دانش مشاوران مهاجرتی:
تیم مشاورهٔ تخصصی، تیمیست که اعضای آن نسبت به کشور مقصد و شیوههای مهاجرتی قانونی بدان کشور، اطلاعات درست، دقیق و به روزی داشته باشند. تجربهٔ زیست کوتاهمدت یا بلندمدت افراد در آن مقاصد نیز امتیاز و اعتباری غیرقابلچشمپوشیست.